امروز برای شهدا وقت نداریم

ای داغ لاله تورا وقت نداریم

با حضرت شیطلان سرمان گرم گناه است

ما بهر ملاقات خدا وقت نداریم

چون فردی مهمی شده نفس دغل ما

اندازه یک قبله دعا وقت نداریم

در کوفه تن غیرت ما خانه نشین است

بهر سفره کرببلا وقت نداریم

تقویم گرفتاری ما پرشده از زرد

ای سرخ لاله تورا وقت نداریم

هر چند که خوب است شهیدانه بمیریم

خوب است ولی حیف که ما وقت نداریم

شهادات لاله ها را چیدنی کرد       

به چشم دل خدا را دیدنی کرد                     

ببوس ای خواهرم قبر برادر

شهادت سنگ را بوسیدنی کرد

زمین گویی غمی بنهفته دارد

که در دل صد شهید خفته دارد

شهیدان را به نور ناب شوئید

درون چشمه مهتاب شوئید

شهیدان چو اب چشمه پاکند

شگفتا اب را با اب شوئید

بیا ای دل از اینجا پر بگیریم

ره کاشانه دیگر بگیریم

بیا گم کرده دیرین خود را

سراغ از لاله پرپربیگیریم

دلم خون ودلم خون و دلم خون

ز داغ این شهیدان کشته مجنون

ربیا ای دوست بر دشمن بتازیم

که شد خاک وطن از لاله گلگون 

این روزا خیلی تواین فکرم نیاز مردم تو این دوره زمونه به چیه؟

میخوام از شما بپرسم به نظرت مردم چیو نمیدونن؟

چه مطلبی دونستنش واقعا مفید؟

تا حالا شده سئوالی برات پیش بیاد اون چه سئوالی بوده؟

اینم تقدیم کسی که حیدرین

حیف اینو دانلود کنید

پشمون میشی اگه گوشش نکنی

شعر ناب مجتبی رمضانی

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت                 گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم            یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس               گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا          سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی   جانا روا نباشد خون ریز را حمایت

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود          از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود             زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم                   یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست             کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم                   جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت

عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ        قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت